กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 27 ยังอยากทำกิจการอื่นอีกเหรอ?
เวินหร่านมองกระโปรงยาวสีแดงในมือที่พอจะปกปิดจุดสำคัญได้อย่างหวุดหวิด ต่อให้บอกว่ามันทำจากตาข่ายจับปลา ก็คงไม่มีใครค้าน
เธอยัดมันกลับลงกระเป๋าอย่างลนลาน แล้วหยิบกระโปรงสีน้ำเงินเข้มออกมาอีกตัว
เธอตาค้างอ้าปากหวออีกครั้ง
ราวกับยังไม่แน่ใจ เธอจึงเอามือสอดไว้ใต้เนื้อผ้า แล้วยกขึ้นส่องกับแสงแดด เป็นผ้าบางโปร่งแสงครึ่งหนึ่งงั้นเหรอ?
คราวนี้แม้แต่จุดสำคัญก็ยังปิดไม่มิด นี่มันเสื้อผ้าอะไรกันอีก?!
เวินหร่านหน้าแดงก่ำ รีบยัดเสื้อผ้ากลับลงกระเป๋าอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ได้หยิบตัวใหม่ออกมา แต่กลับค้นหาอะไรบางอย่างในกระเป๋า
ให้ตายสิ… พูดไม่ออกจริง ๆ