กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 14 อยากคุยเรื่องชีวิตเหรอ?
เวินหร่านหลับได้ค่อนข้างดีทีเดียว เธอกลัวจริง ๆ ว่าจะหลับยาวจนฟ้าสาง
เดิมทีเธอตั้งใจจะกลับไปนอนบนรถ แต่ประตูรถล็อกแล้ว แถมชื่อหน่าก็ไม่อยู่ เธอไม่กล้าปลุกผู้ชายเพื่อขอกุญแจ
ดังนั้นเวินหร่านจึงคิดหาวิธีหนึ่งขึ้นมา โดยใช้แขนเสื้อของเสื้อคลุมลายพรางผูกข้อเท้าของผู้ชายไว้ด้านหนึ่ง และผูกแขนของตัวเองไว้อีกด้านหนึ่ง
แบบนี้พอวันรุ่งขึ้นเขาลุกขึ้นแล้วดึงแขนเสื้อ เธอก็จะตื่นได้!
แต่ความคิดฟังดูดี ทว่าพอลงมือทำจริงกลับดูจะยากอยู่ไม่น้อย
ผู้ชายสวมรองเท้าทหาร พื้นรองเท้าวางพาดอยู่ตรงขอบเบาะ ส่วนอื่น ๆ จมลงไปในเบาะนุ่ม