กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 7 ขุดพ่อเธอขึ้นมา
เวินหร่านรู้สึกว่ามีเงามืดทอดลงมา จึงละสายตาจากทางชื่อหน่า
ใบหน้าหล่อเหลาพลันกดเข้ามาตรงหน้า
คราวนี้เธอไม่ได้หวาดกลัวจนตัวสั่นเหมือนก่อน
กลับยกมุมปากขึ้น เผยรอยยิ้มสุภาพที่แข็งทื่อออกมา
อย่างไรเธอก็ยังต้องพึ่งเขาพาตัวเองไปยังสถานที่ปลอดภัย หากผ่อนคลายความสัมพันธ์ลงได้ ก็ย่อมเป็นผลดีกับเธอ
โจวฉีเซียวเลิกคิ้วขึ้น
เขาปวดหัวเพราะดวงตาคู่น่าหงุดหงิดของเธอ
เธอยังจะยิ้มได้อีก?
นิสัยของเขาคือยิ่งห้ามก็ยิ่งทำ