กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 4 แบบนี้ ยังจะตามมาอีกไหม?
โจวฉีเซียวมองดวงตากลมหวานที่โค้งขึ้นตรงหน้า ซึ่งเบิกกว้างขึ้นในชั่วพริบตา ก่อนจะหัวเราะในลำคอ
ทั้งบ้าคลั่งและร้ายกาจสุด ๆ
“ได้ยินว่าเขาชอบโคมไฟเป็นพิเศษ ผิวของเธอทั้งละเอียดและขาวนุ่มขนาดนี้ ถ้าลอกออกมาทำเป็นโคมไฟหนังมนุษย์มอบให้เขา เขาต้องซาบซึ้งจนร้องไห้ออกมาแน่”
พูดถึงตรงนี้ โจวฉีเซียวยังพยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับความคิดตัวเอง
อาจเป็นเพราะถูกทำให้ตกใจต่อเนื่องมากเกินไป เวินหร่านจึงเกิดอาการดีดกลับจากจุดต่ำสุด สมองหมุนเวียนเกินขีดจำกัด แต่ปากเล็ก ๆ ของเธอกลับไม่เผลอพูดพลาด