กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 172 ใช้เพียง 0.1 มิลลิลิตร
“เป็นอะไรไป ที่นี่มีคนรู้จักของเธอหรือ” ฉินอวี่สังเกตเห็นสีหน้าของหงเยี่ยที่ไม่ปกติจึงขยับเข้าไปใกล้และเอ่ยถาม
“ถ้ามีก็บอกมาได้เลย ผมช่วยคุณตามหาได้”
“ไม่มีค่ะ” หงเยี่ยถอนหายใจเงียบ ๆ “ตอนนี้ฉันอยู่ตัวคนเดียว ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้ว”
“เพียงแต่ทุกครั้งที่เห็นกำแพงนี้ ฉันมักรู้สึกหนาวเหน็บในใจอย่างบอกไม่ถูก”
“ภัยพิบัติครั้งหนึ่ง ไม่รู้ว่าคนตายไปเท่าไหร่ และครอบครัวต้องแตกสลายไปกี่ครัวเรือน”
“ไงล่ะ เธอยังเป็นคนอ่อนไหวกับเรื่องพวกนี้อีกเหรอ” โหวซานคงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หัวเราะหยอก