กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 167 หมาป่าสีเทา
เมื่อฟังคำพูดของฟางเหมิ่งจบ ฉินอวี่ก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
“ช่วงแรก คนไม่ต้องเยอะมาก ฉันต้องการแค่ประมาณสามสิบคนเพื่อรวมเป็นหนึ่งทีม”
“ถึงตอนนั้น นายหาคนมาคุมพวกเขาสักคน เหมือนเป็นหัวหน้าผู้รับเหมาในสังกัดฉัน แล้วพาไปทำงานที่ดวงจันทร์ด้วยกัน”
เมื่อได้ยินคำเปรียบเทียบที่ออกจะตลกของฉินอวี่ ฟางเหมิ่งก็หัวเราะออกมา
“ได้ ผมเข้าใจความหมายของคุณแล้ว”
“คุณอยากให้พวกเขาเก็บเกี่ยวประสบการณ์การทำงานบนดวงจันทร์ เพื่อเตรียมตัวก่อตั้งทีมที่มีลักษณะคล้ายคณะช่างก่อสร้างในอนาคตสินะ”
“ใช่” ฉินอวี่พยักหน้า “ถ้าฐานที่มั่นบนดวงจันทร์สร้างเสร็จ ขนาดของฐานก็จะขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ”
“นี่เป็นก้อนเค้กชิ้นใหญ่ ฉันจะพลาดไปไม่ได้แน่”