ตอนที่ 67 ตลาดดอกไม้

ตอนที่ 67 ตลาดดอกไม้

ตลาดดอกไม้ร้างผู้คนไปนานแล้ว ดูเงียบเหงายิ่งกว่าถนนสัตว์เลี้ยงเสียอีก

การที่ไม่มีคน ย่อมหมายความว่าเสบียงส่วนใหญ่อยู่ที่ชั้นหนึ่ง

ในตอนนี้ทั้งหมดจึงถูกน้ำท่วมจมอยู่ใต้น้ำ

หากต้องการหาเสบียงก็ต้องดำน้ำลงไป ซึ่งนั่นค่อนข้างยุ่งยาก

ฉินอวี่ห่างจากกระจกชั้นสองของร้านดอกไม้ประมาณสองเมตร เขาชูปืนขึ้นเล็งเล็กน้อย

“ปัง”

เหนี่ยวไกปืน กระจกก็แตกออกเพราะถูกลูกเหล็กยิงใส่

“ถึงอานุภาพจะไม่เท่าปืนจริง แต่ในระยะสองถึงสามเมตรก็ยังถือว่ามีพลังสังหารอยู่” ฉินอวี่มองปืนลมในมือ จากนั้นจึงส่งให้ไป๋หลิงที่ยืนอยู่ในห้องโดยสารเรือด้านหลัง

“เธอถือไว้เถอะ เผื่อว่าจะใช้ขู่คนอื่นได้!”