ตอนที่ 64 ออกจากหมู่บ้าน

ตอนที่ 64 ออกจากหมู่บ้าน

เดินลงต่อมาถึงบันไดชั้นสอง ก็ได้ยินเสียงน้ำดังขึ้นมา ไม่ใช่เสียงฝนตก แต่เป็นเสียงสายน้ำที่กำลังสั่นไหว

“น้าครับ น้าเขย น้ำท่วมชั้นหนึ่งมิดหมดแล้ว ทางเดินใช้ไม่ได้ เราออกไปทางหน้าต่างห้องนั่งเล่นของคนชั้นสองกันเถอะ”

ผังห้องของตึกนี้เหมือนกันหมด ห้องของสวีลี่เป็นแบบไหน ชั้นสองก็เป็นแบบนั้น

“ได้!”

ไม่รู้ว่าคนชั้นสองไปไหน ประตูเปิดทิ้งไว้ น้ำที่ท่วมอยู่ในห้องสูงกว่าสามสิบเซนติเมตร เชื่อมต่อกับโถงบันไดและไหลวนไม่หยุด

เฟอร์นิเจอร์ พลาสติก และเสื้อผ้าลอยคละคลุ้งไปทั่วห้องนั่งเล่น

กระจกตรงระเบียงไม่รู้ว่าใครทำแตก ข้างๆ มีถังน้ำเปล่าที่ไม่มีใครต้องการลอยอยู่สองใบ

ตั้งแต่ฝนตกมา ปัญหาน้ำดื่มก็จบไป อย่างแย่ที่สุดก็รองน้ำฝนเอา ไม่ขาดน้ำ ไม่ขาดร้อน