กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 52 ผมถึงนึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นคุณ
ฉินอวี่เดินเข้าห้องนอน หมุนตัวล็อกประตูให้เรียบร้อย
จากนั้นจึงโบกมือเปิดประตูมิติแล้วเดินเข้าไป
พ่อกับแม่ของฉินอวี่เมื่อเห็นลูกชายปรากฏตัวก็รีบวิ่งเข้ามาหา
ฉินอวี่มองพ่อแม่ที่แสดงสีหน้าตื่นเต้นจึงรีบโบกมือพลางพูดว่า
“ไม่เป็นไรครับ! ไม่เป็นไร! ทางบ้านน้าหญิงของผมสบายดีกันทุกคน!”
แม่ฉินได้ยินดังนั้นจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
สองวันสองคืนที่ลูกชายจากไป สำหรับพวกเขาแล้วนับเป็นความทรมานใจอย่างหนึ่งเช่นกัน
หลังจากพ่อแม่ใจเย็นลง ฉินอวี่จึงค่อย ๆ เล่าสถานการณ์ของบ้านน้าหญิงให้ฟัง
เล่าจบโดยไม่รอให้พ่อแม่ถามต่อ เขาก็เดินมาที่หน้าแพลตฟอร์ม