กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 48 ขนมปังหนึ่งก้อนหนึ่งแสน
ไป๋หลิงหันมองรอบ ๆ “ปลอดภัย!”
“ไปกันเถอะ!”
ทั้งสามคนผ่านทางแยกสี่แห่งมาได้โดยไม่มีเรื่องร้ายแรง ในที่สุดก็มาถึงสิ่งที่เรียกว่าตลาดมืด
ตลาดมืดไม่ได้หมายความว่าวุ่นวายอะไรทำนองนั้น
แต่เป็นเพราะมันเปิดขายในตอนกลางคืน
ที่ไม่เรียกว่าตลาดกลางคืน เป็นเพราะมันตั้งอยู่ใต้ดิน ไม่เห็นพระอาทิตย์และไม่เห็นพระจันทร์
เดิมทีเป็นลานจอดรถใต้ดินของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ยามนี้ไฟสว่างไสวไปทั่ว ผนังถูกติดตั้งด้วยหลอดไฟประหยัดพลังงาน
ที่หน้าประตูมีตำรวจยืนรักษาการอยู่ มีคนเดินเข้าออกเป็นจำนวนมาก
ทุกคนต่างมีเป้สะพายหลังที่มีขนาดแตกต่างกันไป