ตอนที่ 43 เราไม่ใช่คนไม่ดี

ตอนที่ 43 เราไม่ใช่คนไม่ดี

ฉินอวี่ปล่อยมือจากแฮนด์รถ ใช้เท้าแตะพื้น ถอดอุปกรณ์มองกลางคืนออก รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าหยุดลง แต่เขายังคงถือกระบองเหล็กน้ำหนักเบาไว้ในมือแน่น ไม่ยอมวางลง

กฎข้อแรกของการเอาชีวิตรอดคือ อย่าได้ลดความระแวดระวังต่อใครทั้งสิ้น

“อืม?” ฉินอวี่มองลอดผ่านแสงไฟหน้ารถจนเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจสามนายก้าวลงจากรถสายตรวจ เขารู้สึกชะงักไปเล็กน้อย

นายตำรวจร่างใหญ่ที่อยู่ตรงกลางคนนั้นไม่ใช่คนที่รับผิดชอบด้านความปลอดภัยตอนที่เขาไปจับปลาที่อ่างเก็บน้ำซีจวงหรอกหรือ? ไม่ได้เจอกันเดือนหนึ่ง เขาดูล้าและผอมลงไปมาก

อีกสองนายที่เหลือเขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน อายุราวสามสิบปีทั้งคู่

เขามาอยู่ในเมืองได้อย่างไร หรือว่าที่จริงเขาขึ้นตรงกับเขตตัวเมืองอยู่แล้ว

ฉินอวี่จำอีกฝ่ายได้ แต่อีกฝ่ายกลับจำฉินอวี่ไม่ได้