กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 35 กวาดเรียบอาคารแนวถนน
“เสี่ยวอวี่ นายมาขับรถเถอะ” ท่านพ่อพูดอย่างใจเย็น “ยังไงซะ บนถนนเส้นนี้ก็ไม่มีรถ ผมจะคอยบอกอยู่ข้างๆ นายค่อยๆ ขับไป”
ฉินอวี่มองเสี้ยวหน้าของท่านพ่อผ่านแสงจันทร์
บางทีนี่อาจเป็นความแตกต่างระหว่างเขากับคนรุ่นก่อน หลังจากต้องจากบ้านไป ฉินอวี่ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ แต่เขาสัมผัสได้ว่าท่านพ่ออยากจะมองให้เต็มตาสักครั้งเป็นครั้งสุดท้าย
สถานที่ที่คุ้นเคย
“ได้ครับ!” ฉินอวี่นั่งประจำที่นั่งคนขับ ค่อยๆ เคลื่อนรถออกไป เขาไม่ได้เปิดไฟสูง
ท่านพ่อที่นั่งอยู่ข้างคนขับมองออกไปนอกหน้าต่างอยู่นาน จากนั้นก็พึมพำเล่าเรื่องราวมากมายในวัยเด็กของเขาออกมา
ตอนสามขวบไปสาดน้ำเล่นที่ลานตากข้าว
ตอนเจ็ดขวบไปว่ายน้ำที่สระไหน