ตอนที่ 18 ความเปลี่ยนแปลงในหมู่บ้าน

ตอนที่ 18 ความเปลี่ยนแปลงในหมู่บ้าน

ท่านพ่อเอามือไขว้หลัง ผ้าขนหนูผืนเปียกพาดอยู่บนลำคอ แต่งกายในชุดชาวนาเต็มยศ

เดินไปตามร่มไม้ในหมู่บ้าน และจุดที่แสงแดดส่องไม่ถึงตัวบ้าน

มองจากไกล ๆ ดูเหมือนเขากำลังรีบร้อน แต่ความเร็วที่เคลื่อนที่นั้นกลับเชื่องช้ามาก

โดยเฉพาะยามที่พบชาวบ้านกำลังจะออกจากหมู่บ้านหรือเพิ่งกลับเข้าหมู่บ้าน เขาจะต้องตรงเข้าไปชวนคุยอย่าง “กระตือรือร้น” สองสามประโยคเป็นพิเศษ

นับว่ายังดีที่เหตุการณ์เช่นนี้พบเห็นได้ทั่วไปในชนบท การพบหน้ากันแล้วไม่ทักทายถือเป็นพฤติกรรมที่เสียมารยาทอย่างยิ่ง

อีกทั้งท่านพ่อเองก็นิยมการพูดคุยและชอบหยอกล้อเป็นทุนเดิม ชาวบ้านในหมู่บ้านจึงไม่ทันสังเกตเห็นถึงความผิดปกติใด ๆ