เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 280 คำแนะนำ
คนขับรถแท็กซี่เองก็มึนงงอยู่ไม่น้อย
เพราะตอนขึ้นรถที่สนามบิน จุดหมายที่บอกไว้ยังอยู่ห่างจากตรงนี้อีกไกลทีเดียว
แต่ในเมื่อผู้โดยสารต้องการ ก็ทำได้เพียงจอดส่งตามจุดที่ระบุ
เมื่อรถแท็กซี่ค่อยๆ ชะลอจอด หยางซานก็ให้หม่าเซี่ยวเทียนลงไปก่อน จากนั้นตนเองจึงค่อยก้าวตามลงมาอย่างระแวดระวัง รอจนรถแล่นลับสายตาไป ถึงได้ลอบถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
"เป็นอะไรไปครับพี่หยาง ดูเกร็งเชียว" หม่าเซี่ยวเทียนสังเกตเห็นท่าทีกังวลเกินเหตุเมื่อครู่ รวมถึงความโล่งใจที่เพิ่งแสดงออกมา จึงเอ่ยถามอย่างนึกสงสัย
"ประธานหม่าครับ เมื่อกี้ผมเห็นคนขับทำท่าทางลับๆ ล่อๆ คอยมองพวกเราผ่านกระจกหลังตลอดเวลา แล้วพอนึกถึงข่าวคดีอุกฉกรรจ์ 1201 ที่เพิ่งเห็นเมื่อกี้ ผมก็เลยกลัวว่าอาจจะเป็นพวกที่ยังหลงเหลืออยู่ตามมาล้างแค้นน่ะ"
"พอเขาจอดส่ง ผมถึงค่อยเบาใจขึ้นมาหน่อย ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดเรื่องตอนรถกำลังวิ่งด้วยความเร็วสูง มันยากจะรับประกันความปลอดภัยจริงๆ"
หยางซานบอกเล่าความคิดและความกังวลในใจออกมาตรงๆ