เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 278 ปฏิบัติการจับกุม 2
พี่เหมารู้ดีว่าทันทีที่ประตูรถเปิดออก เขาจะหมดทางรอดและไม่มีโอกาสให้แก้ตัวใดๆ ทั้งสิ้น
สมองแล่นพล่านด้วยความเร็วสูงสุด "คุณตำรวจครับ รถคันนี้ปกติผมใช้ขนวัสดุก่อสร้าง ข้างในมันสกปรกมาก ฝุ่นก็หนาเตอะ เปิดออกมาฝุ่นคงฟุ้งกระจายเต็มไปหมด"
"ไม่มีอะไรอื่นหรอก รถพรรค์นี้มันใส่ของอะไรไม่ได้มากอยู่แล้ว"
พี่เหมานึกคำแก้ตัวที่ตนคิดว่าเข้าท่าขึ้นมาได้ และก็จริงอย่างที่พูด เมื่อมองจากภายนอก รถคันนี้ดูคล้ายเคยขนปูนซีเมนต์หรืออะไรทำนองนั้นมาจริงๆ เพราะเขรอะไปด้วยคราบสกปรก
สิ่งที่เขาพูดไม่ได้ผิดไปจากความจริงเลย
อันที่จริง ตำรวจนายนี้ก็ไม่ได้อยากชะโงกเข้าไปดูข้างในนัก เพราะตอนเอื้อมมือไปดึงที่จับประตูก็เปื้อนคราบสกปรกติดมือมาแล้ว
ทว่าตำรวจที่ตรวจเอกสารอยู่เพิ่งตรวจเสร็จพอดี จึงหันมาสั่งเสียงเด็ดขาด "เปิดเถอะ ต่อให้สกปรกแค่ไหนก็ต้องตรวจ เบื้องบนสั่งมา มันเป็นหน้าที่"
พี่เหมาเหลือบมองตำรวจทั้งสองนาย รู้แก่ใจว่าหากยังบ่ายเบี่ยงไม่ยอมเปิด ต้องกลายเป็นที่น่าสงสัยแน่