เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 273 เสียงขอความช่วยเหลือจากเด็กหญิงตัวน้อย 2
"เล่ามาสิ พวกฉันขอฟังด้วย มุกอะไรกันนะ เดี๋ยวนี้แทบไม่ได้ตามเรื่องพวกนี้เลย สงสัยจะตกยุคเข้าแล้วจริงๆ"
หม่าเซี่ยวเทียนอดเปรยขึ้นมาไม่ได้ ยิ่งหาเงินได้มากขึ้น ธุรกิจขยายใหญ่โต เวลาส่วนตัวสำหรับพักผ่อนหย่อนใจก็ยิ่งน้อยลง การได้ฟังเรื่องตลกขำขันสักมุกตอนนี้นับว่าช่วยผ่อนคลายได้ไม่น้อย
"เก้าร้อยเก้าสิบห้า ถ้าแปลงเป็นตัวเลขก็คือ 995 ซึ่งเสียงพ้องกับภาษาจีนว่า 'ช่วยฉันด้วย' ตอนนั้นในเน็ตฮิตเล่นมุกเลขชุดนี้กันค่ะ แต่เด็กคนนั้นเพิ่งจะห้าหกขวบเอง ฉันก็ไม่แน่ใจว่าแกจงใจหรือเปล่า"
โจวเสี่ยวเชี่ยนเอ่ยสิ่งที่ตนเองคิดออกมา
วินาทีนั้น หม่าเซี่ยวเทียนชะงักค้างไปทันที ใช่แล้ว เขายืนนิ่งอึ้งไปเลย มุก 995 นี้ ต่อให้เป็นชาติก่อนที่เขาจัดว่าเป็นผู้ชายทื่อๆ คนหนึ่ง แต่ด้วยกระแสความนิยมของโต่วอินที่มีมุกทำนองนี้เกลื่อนไปหมด จึงย่อมผ่านหูผ่านตาและรู้เรื่องพวกนี้มาไม่น้อย
มิน่าล่ะ เมื่อกี้ถึงได้รู้สึกเอะใจ
มิน่าล่ะ ถึงรู้สึกคุ้นหูกับตัวเลขนี้พิลึก