เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 271 ดึงตัวอีกครั้ง
ช่วงเที่ยงวันในเมืองหลวง แม้อากาศจะแห้งหนาว ทว่าแสงแดดยังคงเจิดจ้าสดใส
หลังมื้ออาหาร หม่าเซี่ยวเทียนและคณะภายใต้การนำของเกาอี้ก็พากันเดินทอดน่องไปทั่วนิคมยานยนต์ ตามที่หม่าเซี่ยวเทียนอ้างคือเดินย่อยอาหารพร้อมรับไอแดด
ทว่านั่นเป็นเพียงข้ออ้างที่ยกขึ้นมาลอยๆ เพื่อกันให้ข่งเสียงขอตัวกลับไปก่อน จะได้หาโอกาสพูดคุยกับเกาอี้ให้มากขึ้น
เป็นความจริงที่หม่าเซี่ยวเทียนรู้สึกถูกชะตาและสนใจในตัวเกาอี้ เพราะอีกฝ่ายถือเป็นหนึ่งในบุคคลที่ตนเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามในชาติก่อน แม้ไม่รู้รายละเอียดตื้นลึกหนาบางมากนัก แต่จากเส้นทางอาชีพก็พอจะดูออกว่า เกาอี้มีความเชื่อมั่นในตลาดรถไฟฟ้า และปรารถนาจะทุ่มเททำผลงานในด้านนี้อย่างจริงจัง
ทว่าการที่เกาอี้ยังอยู่ในอี้ชี่เช่นนี้ คงยากที่จะสานฝันของตนให้เป็นจริง
โดยเฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่ขนาดนี้ ไม่ว่าจะริเริ่มโครงการใดก็ต้องผ่านการพิจารณาอนุมัติหลายขั้นหลายตอน กว่าจะจบแต่ละกระบวนการ เวลาก็ล่วงเลยไปหลายเดือน นับว่าขาดประสิทธิภาพอย่างยิ่งในยุคที่การแข่งขันดุเดือดเลือดพล่านเช่นนี้