เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 260 กำเนิด
วันอาทิตย์ที่ 22 พฤศจิกายน ปี 2015
วันนี้เดิมทีเป็นเพียงวันธรรมดาทั่วไป หากจะบอกว่ามีอะไรพิเศษ ก็คงเป็นแค่วันหยุดสุดสัปดาห์ ไม่มีอื่นใดนอกจากนั้น
บริเวณหน้าห้องผ่าตัดมีผู้คนยืนออกันอยู่ไม่น้อย ทั้งหม่าเซี่ยวเทียน หม่าปิน ต่งหลิง คุณแม่หลี่ และผังเจวียน
หม่าเซี่ยวเทียนกำลังเดินกระสับกระส่ายไปมา ทำเอาหม่าปินและคนอื่น ๆ พลอยตาลายไปด้วย
ที่สำคัญคือหมอเนี่ยเดินวนบ่อยจนเกินไป ใครคิดจะเอ่ยปากพูดคุยด้วยสักประโยคยังกะจังหวะดักตัวได้ยาก
หม่าปินกับต่งหลิงเพิ่งเดินทางมาถึงกว่างโจวล่วงหน้าได้สองวัน จุดประสงค์ย่อมชัดเจนอยู่ในตัว นั่นคือมารอรับขวัญหลานชาย และให้คุณแม่ต่งช่วยดูแลหลี่ชิ่นเอ๋อร์ไปพร้อมกัน
"เลิกเดินวนได้แล้ว เวียนหัวไปหมด" หม่าปินทนดูต่อไปไม่ไหว จึงเอ่ยปรามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
"ครับ" หลังขานรับได้ไม่กี่นาที หม่าเซี่ยวเทียนก็เริ่มเดินวนไปวนมาใหม่อีกรอบ ทำเอาคนอื่นได้แต่ยิ้มแห้ง