เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 246 ความกลัดกลุ้มของจางเหวินหย่วน
ตอนที่เห็นสายเรียกเข้าจากหม่าเซี่ยวเทียน จางเหวินหย่วนกับหลี่เทียนเผิงและผู้บริหารระดับสูงอีกหลายคนของกลุ่มบริษัทเซี่ยวเทียนยังคงนั่งประชุมหารือกันอยู่ในห้องประชุม
ทว่าคิดไปคิดมาก็ยังมืดแปดด้าน สาเหตุสำคัญที่สุดคือติดต่อหม่าเซี่ยวเทียนไม่ได้ จึงไม่รู้เรื่องราวข้อเท็จจริง จะแก้ข่าวหรือชี้แจงก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน
ครั้นเสียงโทรศัพท์ของจางเหวินหย่วนดังขึ้นและเห็นว่าเป็นสายจากหม่าเซี่ยวเทียน เสียงเรียกเข้าที่ปกติรู้สึกว่าหนวกหู คราวนี้กลับฟังดูไพเราะเสนาะหูขึ้นมาทันที แทบไม่ต่างจากบทเพลงเปียโนชื่อดังที่เขาชื่นชอบเลยสักนิด
เห็นได้ชัดว่าจางเหวินหย่วนเฝ้ารอคอยหม่าเซี่ยวเทียนมากเพียงใด
ทว่าพอได้ยินเสียงที่เอ่ยทักมาจากปลายสาย จางเหวินหย่วนถึงกับสบถลั่นในใจ
เกิดเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ ยังจะมีหน้ามาถามว่ามีเรื่องอะไรอีกงั้นหรือ
กล้าถามออกมาได้อย่างไร
ช่างพูดจาหน้าตาเฉยได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ