เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 218 อากาศที่สหรัฐอเมริกาก็ไม่ได้หอมหวาน
อันที่จริง การที่หม่าเซี่ยวเทียนเอ่ยมายืดยาวขนาดนี้ ประการแรกคือต้องการทลายกำแพงระแวดระวังของโจวเสี่ยวเฉียงลง ใช้ลูกไม้ผูกมิตรด้วยความผูกพัน
อย่างไรเสีย ทั้งสองฝ่ายก็ร่วมงานกันมานับครั้งไม่ถ้วน แทบทุกก้าวตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงปัจจุบัน โจวเสี่ยวเฉียงล้วนร่วมเป็นพยานรับรู้มาตลอด
ประการที่สองคือการขู่กลายๆ ประโยคสุดท้ายของหม่าเซี่ยวเทียนแฝงนัยชัดเจนว่า ไม่ว่าคุณจะมาร่วมงานด้วยหรือไม่ กลุ่มบริษัทเซี่ยวเทียนก็จะตั้งฝ่ายกฎหมายของตัวเองขึ้นมาอยู่ดี ถึงเวลานั้น โอกาสในการร่วมงานกันย่อมลดน้อยลงไปมาก
และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เมื่อโจวเสี่ยวเฉียงได้ยินคำชักชวนช่วงแรกก็เริ่มหวั่นไหว
ครั้นได้ยินประโยคสุดท้าย สีหน้าก็แปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย
อันที่จริง บางครั้งเขาก็เคยแอบคิดในใจ ว่าเมื่อกลุ่มบริษัทเติบใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ย่อมต้องก่อตั้งฝ่ายกฎหมายของตัวเองขึ้นมาอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นการร่วมงานคงไม่มากมายและถี่บ่อยเหมือนยามนี้ ซึ่งเขาก็กังวลเรื่องนี้มาโดยตลอด เพราะปัจจุบันกลุ่มบริษัทเซี่ยวเทียนถือเป็นลูกค้ารายใหญ่ที่สุดของสำนักงานกฎหมาย