เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 เรื่องน่ายินดีเกินคาดของรัฐมนตรีถัง
ชาติก่อน รถยนต์แชร์ริงจำนวนมากกลายสภาพเป็นเพียงเครื่องมือซ้อมขับรถของมือใหม่ แถมสภาพแวดล้อมภายในห้องโดยสารยังเป็นประเด็นที่ผู้คนพากันวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักหน่วงที่สุด
ในอดีตชาติ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่หม่าเซี่ยวเทียนจำเป็นต้องรีบเดินทางไปสนามบิน จึงคิดจะเช่ารถยนต์แชร์ริงขับไปเอง นึกไม่ถึงว่าพอปลดล็อกเปิดประตูเข้าไป ที่นั่งข้างคนขับกลับมีคราบสารบางอย่างที่ไม่น่าอภิรมย์ ไม่นับรวมขยะที่เกลื่อนกลาดเต็มพื้น เห็นแล้วชวนให้สะอิดสะเอียนจนหมดอารมณ์
แน่นอนว่านี่อาจเป็นเพียงบางกรณี ทว่ากลับสะท้อนให้เห็นถึงอนาคตของธุรกิจนี้ได้อย่างชัดเจน หากไม่มีมาตรการจัดการหรือควบคุมอย่างจริงจัง โอกาสที่จะต้องม้วนเสื่อถอยร่นออกจากตลาดก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย
หม่าเซี่ยวเทียนเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง "รัฐมนตรีถัง ท่านเองก็น่าจะทราบว่าตอนนี้ผมทำจักรยานเซี่ยวเทียนเป็นหลัก ซึ่งก็คือจักรยานแชร์ริงนั่นแหละ ตอนนั่งรถมาเมื่อครู่ ผมก็เห็นว่าในฉางอันของเราเริ่มมีการปล่อยรถลงพื้นที่บ้างแล้ว"