เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153 ระวังภัยยามสงบ
วันพฤหัสบดีที่ 8 ตุลาคม 2015 ท้องฟ้าแจ่มใส แดดอบอุ่นสาดส่องชวนให้รู้สึกปลอดโปร่ง เช่นเดียวกับอารมณ์ของหม่าเซี่ยวเทียนในวันนี้
การได้กลับบ้านคราวนี้ช่วยให้จิตใจได้พักพิง ดวงวิญญาณที่เคยเคว้งคว้างไร้ที่พึ่งพิงพลอยรู้สึกเหมือนได้กลับสู่รังนอน
ความเหนื่อยล้าสะสมตลอดสามเดือนกว่าพลันมลายหายไปจนหมดสิ้น
ตั้งแต่ตื่นนอน หลี่ชิ่นเอ๋อร์ก็สังเกตเห็นว่าหม่าเซี่ยวเทียนเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน ไม่ใช่เรื่องหน้าตาหรือรูปร่าง แต่เป็นราศีบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก ทั้งลึกลับและจับต้องไม่ได้
เขาก่อนหน้านี้ดูเหมือนเศรษฐีใหม่ที่หยิ่งผยอง ทว่าก็พยายามกดข่มความโอหังนั้นไว้ใต้ท่าทีถ่อมตนอย่างจงใจ
แต่ตอนนี้เขากลับดูเหมือนกระบี่คมกริบที่เพิ่งชักออกจากฝัก พร้อมฟาดฟันทุกสิ่งรอบตัว สลัดทิ้งทั้งความอวดดีและความถ่อมตัวจอมปลอมจนหมดสิ้น
ทว่าไม่ว่าจะเปลี่ยนไปแบบไหน เธอก็พร้อมยอมรับ ขอเพียงเขายังคงปฏิบัติต่อเธอดีเหมือนเดิมก็พอ