กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 147 ความจริงใจ
เมื่อคนอื่นทยอยเดินออกจากห้องทำงานไปจนหมด ภายในห้องก็เหลือเพียงเลขาฯ กู้กับนายอำเภอหวังแค่สองคน
เลขาธิการพรรคกู้เปิดฉากพูดคุย “เหล่าหวัง ครั้งนี้พวกคุณทำผลงานได้ยอดเยี่ยมมาก ถ้าโครงการนี้ลงหลักปักฐานได้จริง เศรษฐกิจของอำเภอเราคงได้ทะยานก้าวกระโดด ไม่ต้องมาติดแหง็กอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบตอนนี้”
นายอำเภอหวังเข้าใจความรู้สึกนี้อย่างลึกซึ้ง เพราะหลายปีที่ผ่านมา ไต่เต้าขึ้นมาจากระดับรากหญ้าทีละก้าว ย่อมเข้าใจความยากลำบากของชาวบ้านเป็นอย่างดี
ทว่าแม้จะพยายามมาสารพัดวิธี ผลลัพธ์กลับธรรมดาสามัญ แม้กระทั่งสุสานเฉียนหลิงที่เคยฝากความหวังไว้สูงลิบ สุดท้ายก็พิสูจน์แล้วว่าไม่อาจแบกรับภาระอันยิ่งใหญ่นี้ได้