กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 106 ความประหลาดใจของหลูถง
หม่าเซี่ยวเทียนกับหลูถงพากันเดินเคียงข้างไปตามทาง บรรยากาศดูอบอุ่นสบายตาอย่างยิ่ง
เส้นทางที่เดินล้วนเป็นทางสายเดิมที่หลูถงเคยพาหม่าเซี่ยวเทียนมาจนคุ้นเคย ไม่ว่าจะเป็นสนามบาสเกตบอลที่เคยเล่นด้วยกัน ร้านคาราโอเกะที่เคยร้องเพลง หรือถนนหนทางที่เคยเดินคุยโม้โอ้อวด ทุกย่างก้าวล้วนทับรอยอดีต ทำให้ทั้งคู่รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายใจอย่างแท้จริง
โดยเฉพาะหม่าเซี่ยวเทียน ถือเป็นการชดเชยความเสียดายในชาติก่อน ได้เปิดอกคุยกันอย่างเต็มอิ่ม ผิดกับหยางซานที่เอาแต่กังวลว่าเจ้านายจะเดินเตร็ดเตร่ไปทั่วจนตนต้องคอยระแวดระวังตามหลังอยู่ไม่ห่าง เล่นเอาเหนื่อยใจไม่น้อย