กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 73 พบกันโดยบังเอิญที่สนามบิน
สิบโมงเช้า คณะของหม่าเซี่ยวเทียนทั้งหกคนก็เดินทางมาถึงสนามบิน เมื่อเห็นผู้คนเนืองแน่นขวักไขว่ เขาก็อดเอ่ยปากอย่างนึกทึ่งไม่ได้ “ธุรกิจผูกขาดแบบนี้นี่มันหาเงินง่ายจริงๆ แฮะ ไม่เหมือนผมเลย เหนื่อยสายตัวแทบขาด”
พอทุกคนได้ยินคำรำพึงของหม่าเซี่ยวเทียน ต่างก็พากันกลอกตามองบนพร้อมเพรียง หากเสี่ยหม่าอย่างนายยังบ่นว่าหาเงินช้า คนอื่นคงแทบไม่ต้องมีชีวิตอยู่กันพอดี
การมีเลขานี่มันดีจริงๆ ทุกอย่างมีเลขาคอยจัดการให้อย่างเรียบร้อย เนื่องจากยังเหลือเวลาอีกสิบกว่านาทีกว่าจะเปิดให้ขึ้นเครื่อง พวกเขาจึงพากันเดินไปยังห้องรับรองวีไอพี