เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 บันทึกการลาออกของหลี่ชิ่นเอ๋อร์
วันจันทร์ที่ 31 สิงหาคม 2015 วันสุดท้ายของเดือนสิงหาคม และเป็นวันที่หลี่ชิ่นเอ๋อร์เตรียมยื่นใบลาออก สำหรับเธอแล้ว ช่วงเวลานี้มีความหมายลึกซึ้งยิ่งนัก ส่วนสำหรับหม่าเซี่ยวเทียน มันคือการได้เกิดใหม่อีกครั้ง ในชาติก่อน หลี่ชิ่นเอ๋อร์ยังคงก้มหน้าก้มตาทำงานที่นี่จนถึงปี 2020 สัปดาห์สุดท้ายของทุกสิ้นเดือน การทำโอทีกลายเป็นเรื่องปกติ เธอคิดอยากจะลาออกมาตลอดแต่ก็ไม่เคยกล้า เพราะค่าใช้จ่ายในบ้านยังต้องพึ่งพาเงินเดือนของเธอมาจุนเจือ หม่าเซี่ยวเทียนเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา ทว่ากลับทำได้เพียงทอดถอนใจด้วยความจนปัญญา แรงกดดันจากค่างวดบ้านและการขาดทุนย่อยยับในตลาดหุ้น ทำให้เขาไม่มีหน้าพอจะเอ่ยปากให้เธอลาออก ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องนี้ เขาก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าตัวเองช่างไร้ประโยชน์สิ้นดี