เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 ความตกตะลึงของหลี่ชิ่นเอ๋อร์
หกโมงเย็น หม่าเซี่ยวเทียนมารออยู่ที่บ้านเพื่อรอให้หลี่ชิ่นเอ๋อร์เลิกงานกลับมา ตั้งใจจะสร้างความประหลาดใจให้เธอ
แน่นอนว่าทันทีที่หลี่ชิ่นเอ๋อร์กลับถึงบ้านแล้วเห็นสามีกลับมา ก็ดีใจจนกระโดดตัวลอย ทำเอาหม่าเซี่ยวเทียนตกใจจนเหงื่อซึม รีบเอ่ยห้าม "ที่รัก ช้าๆ หน่อย อย่ากระโดดแรง ระวังลูกในท้องด้วย"
หลี่ชิ่นเอ๋อร์ยู่ปากเอ่ยเหน็บ "รู้หรอกน่าว่าห่วงลูก" แม้คำพูดจะฟังดูตัดพ้อ แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับปิดไม่มิด นี่เป็นเพียงวิธีหยอกเย้าเพิ่มพูนความผูกพันของทั้งสองเท่านั้น
หม่าเซี่ยวเทียนมอบของขวัญให้หลี่ชิ่นเอ๋อร์ ทั้งยังช่วยสวมเข้ากับข้อมือของเธอด้วยตัวเอง ประกายสีเขียวมรกตสะท้อนแสงไฟระยิบระยับขับให้ดูโดดเด่นยิ่งขึ้น จากนั้นก็นำเสื้อผ้าชุดใหม่ไปมอบให้แม่ยาย บรรยากาศภายในบ้านพลันอบอวลไปด้วยความอบอุ่น