กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชั่วพริบตาก็ถึงวันที่หลินรั่วกับซ่งฉีต้องออกเดินทางมุ่งลงใต้
“ภรรยา เก็บของเสร็จหรือยัง มีอะไรกันต้องเอาไปอีกไหม”
ลู่เสียนฉือเอ่ยถาม
“เสร็จแล้ว ๆ ฉันเอาเข้าไปไว้ในมิติหมดแล้ว ฉันกับซ่งฉีถือกระเป๋าพกพาคนละใบ ใส่ของกินไว้นิดหน่อยตบตาคนอื่นก็พอ”
“บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ไส้กรอกแฮม ขนมปัง ถือเป็นอุปกรณ์มาตรฐานสำหรับการเดินทางของคนยุคหลังแล้ว”
“คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอก!”
หลินรั่วพูดพลางเปิดช่องเก็บของให้ลู่เสียนฉือดูแวบหนึ่ง
“ได้ งั้นพวกคุณก็อย่าเอาของไปเยอะเกินไป ส่วนหนึ่งต้องให้เจิ้งจวินส่งพัสดุตามไปทีหลัง การใช้มิติยังคงต้องระมัดระวัง เจิ้งจวินเป็นคนละเอียดรอบคอบ แม้ว่าต่อให้สังเกตเห็นอะไรกันเข้า เขาก็ไม่มีทางพูดออกไปเด็ดขาด”
ลู่เสียนฉือเตือนสติ