ตอนที่ 383 ออกจากเกาะกลางทะเล

ชั่วพริบตาก็ถึงวันเพ็ญเดือนหนึ่ง

หลังจากผ่านพ้นเทศกาลนี้ไป พวกของหลินรั่วก็จะต้องออกเดินทางแล้ว

“วันนี้ยายจะเข้าครัวเอง ใครก็ห้ามมาแย่ง ยายต้องทำของอร่อย ๆ ให้พวกหลานกินสักมื้อ”

“ถ้าพวกหลานอยากช่วยงานก็ไปทำขนมบัวลอยเทศกาลเถอะ เด็ก ๆ ชอบกินกัน”

“ช่วงนี้ยายแลกอาหารทะเลแห้งกับพวกเพื่อนบ้านมาได้ไม่น้อย เป็นของแห้งทั้งนั้น พวกหลานเอาติดตัวไปด้วย พอกลับไปแล้วจะได้กินสะดวก”

“แล้วยายจะส่งพัสดุไปให้พวกหลานเป็นประจำด้วย กินให้อิ่มหนำสำราญได้เลย”

“ถ้ายายมีเวลาก็จะไปหาพวกหลาน เรื่องนี้ต้องดูตาของพวกหลานเป็นหลัก ถ้าไม่ได้จริง ๆ ถึงตอนนั้นยายจะทิ้งตาของพวกหลานไว้ แล้วกลับไปคนเดียว”

ผู้เฒ่าซุนไท่ไท่อาลัยอาวรณ์เหลือเกิน คำพูดทำนองนี้สองวันมานี้เธอเอาแต่พูดซ้ำไปซ้ำมาตลอด

หลินรั่วกับลู่ซุ่ยซุ่ยตั้งใจฟัง ผู้เฒ่าซุนไท่ไท่เองก็ไม่ได้ต้องการคำตอบอะไรกัน

ซุนคุณปู่ยืนฟังอยู่ด้านข้างจนหัวคิ้วกระตุก ยายแก่คนนี้คิดจะก่อกบฏหรือไง ถึงขั้นจะทิ้งตนแล้วหนีไปคนเดียว