ตอนที่ 380 โรคข้ออักเสบจากรูมาติก

ในวันชิวอิก ทุกคนต่างเปลี่ยนมาสวมเสื้อผ้าชุดใหม่ ซึ่งเสื้อผ้านี้ก็คือชุดที่หลินรั่วไปซื้อกลับมาจากเมืองแพะเมื่อไม่กี่วันก่อนอย่างแน่นอน

ตอนนี้อยู่บนเกาะกลางทะเลพวกเขาใส่ได้พอดีเป๊ะ และหลังจากกลับไปแล้ว ยังสามารถใส่ได้ไปจนถึงวันแรงงานเลยทีเดียว!

เพราะอย่างไรเสียคนกลุ่มนี้ไม่พักอยู่ที่เมืองหลวง ก็อยู่แถบภาคตะวันตกเฉียงเหนือ อุณหภูมิทางนั้นย่อมไม่อาจเทียบกับเกาะกลางทะเลได้อย่างสิ้นเชิง

“เด็ก ๆ จ๊ะ เดี๋ยวต้องไปสวัสดีปีใหม่คุณทวด ย่าทวด คุณปู่เล็ก และคุณอาสาวกับลุงเขยแล้วนะ จำคำอวยพรได้หมดแล้วหรือยัง”

หลินรั่วสวมเสื้อผ้าให้เจ้าตัวเล็กทั้งสามจนเรียบร้อยพลางเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

ลูก ๆ ของเธอนี่ช่างน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน!

เธอไม่ได้มองผ่านฟิลเตอร์ของคนเป็นแม่หรอกนะ เธอแค่พูดตามความจริงเท่านั้น

“จำได้แล้ว!”

“แม่ครับ ปีนี้พวกเราก็สามขวบแล้ว จะถืออั่งเปาของตัวเองได้หรือยังครับ”

เอ้อร์เป่ากระพริบตาโตปริบ ๆ เอ่ยถามด้วยสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความหวัง