กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้นซุนจิ่นจือได้หยุดพัก ด้วยลักษณะงานของเขาการจะหยุดพักนั้นยากมาก แต่เมื่อมีคนมาที่บ้าน เขาอยากอยู่เป็นเพื่อนให้มากหน่อย จึงย่อมหาทางขอวันหยุดที่สมเหตุสมผลให้ตัวเองจนได้
“เสี่ยวรั่ว เรื่องนั้นที่เธอบอกกับฉันไว้ก่อนหน้านี้สำเร็จแล้วเหรอ”
เมื่อคืนเขากลับถึงบ้านดึกมาก รู้เพียงว่าที่บ้านมีของใหม่ แต่ยังไม่ทันได้ดูเลยสักแวบเดียว!
“ใช่แล้ว น้าชาย นายมานี่สิ!”
ตอนนี้สบู่ทุกก้อนแกะออกจากแม่พิมพ์หมดแล้ว
อีกทั้งที่บ้านมีกระดาษไข หลินรั่วจึงอยากจะห่อพวกมันทั้งหมดเอาไว้
ทว่าก็ยังเหลือสบู่เปลือย ๆ ไว้จำนวนหนึ่งเพื่อให้คนในครอบครัวใช้กันเอง
“คือพวกนี้น่ะเหรอ”
“เมื่อเช้าฉันใช้แล้ว นี่ไม่ใช่ของที่พวกเธอเอามาจากเมืองหลวงหรอกเหรอ”