กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในที่สุดเรือก็เทียบท่า
“พ่อแม่ พวกท่านอย่าเดินไปข้างหน้าเลย รออยู่ตรงนี้ก็พอ ฉันจะไปรับพวกเขาเอง”
ซุนจิ่นจือรีบเกลี้ยกล่อม
ไม่ว่าจะยังไงอายุอานามของทั้งสองท่านก็ตั้งเด่นอยู่ตรงนี้แล้ว!
“ได้ ๆ แกก็รีบไปเถอะ!”
ผู้เฒ่าซุนไท่ไท่ก็รู้ว่าเวลานี้ไม่ควรไปสร้างความวุ่นวาย บนเรือไม่ได้มีแค่ครอบครัวพวกเขา แต่ยังมีญาติคนอื่น ๆ หรือพวกทหารอีกมากมาย!
“ตกลง พวกท่านก็ยืนอยู่ข้างรถนะ ระวังโดนชนเข้าล่ะ”
“รู้แล้ว ๆ รีบไป!”
ซุนคุณปู่กล่าวอย่างรำคาญใจ
ซุนจิ่นจือรีบเดินไปทางท่าเรือ เนื่องจากคนกลุ่มนี้สะดุดตาเกินไป พอเดินออกจากห้องโดยสารเรือก็ถูกล็อกเป้าทันที