กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินรั่วมองสถานที่ที่พักอาศัยมานานกว่าสองเดือนแห่งนี้ ในใจเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ ทว่าวันข้างหน้าก็ยังต้องกลับมาบ่อย ๆ เธอจึงไม่ได้เก็บข้าวของทั้งหมดไป เพียงแค่นำของจำเป็นต้องใช้ในชีวิตประจำวันเก็บเข้าไปในมิติ
หลังจากเก็บของเสร็จเรียบร้อย หลินรั่วก็โทรศัพท์หาเถาซือหัวอีกสาย เพื่อบอกเล่าเรื่องที่ตนเองจะออกจากโรงเรียนชั่วคราว
“คุณปู่ ที่แท้ก็เป็นคุณปู่ที่ช่วยฉันนี่เอง!”
“ขอบคุณนะคะ รอให้ทางเขตบ้านพักครอบครัวทหารเก็บกวาดเรียบร้อย คุณปู่ไปพักสักสองสามวันสิคะ!”
ความจริงหลินรั่วเดาได้แล้ว การที่เธอสามารถมีเวลาไปทำเรื่องของตนเองได้มากขึ้น ย่อมหนีไม่พ้นเกี่ยวข้องกับคุณปู่บุญธรรมท่านนี้อย่างแน่นอน