เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันจันทร์ หลินรั่วก็ถูกท่านอาราชันมาส่งถึงหน้าประตูโรงเรียน
“ท่านอาราชัน วันศุกร์ไม่ต้องมารับฉันแล้วนะคะ ฉันจะนั่งรถเมล์กลับบ้านพร้อมเพื่อนร่วมชั้น ฉันบอกคุณปู่คุณย่าไว้แล้ว ทางบ้านคงต้องลำบากท่านช่วยดูแลให้มากหน่อยค่ะ”
หลังจากหลินรั่วลงจากรถ ก็ยิ้มเอ่ยกับท่านอาราชัน
“เด็กคนนี้นี่ ฉันมาเที่ยวหนึ่งก็ไม่ได้เสียการเสียงานอะไรนี่นา ถ้าอย่างนั้นเธอนั่งรถเมล์เองก็ต้องระวังตัวให้มากเข้าไว้ ทางบ้านไม่ต้องเป็นห่วงหรอก รับรองว่าจะดูแลให้อย่างดีแน่นอน”
ท่านอาราชันเอ็นดูหลินรั่วมาก แม่หนูคนนี้มีมารยาททั้งยังให้ความเคารพพวกตนเป็นอย่างยิ่ง เขาปฏิบัติกับเธอเหมือนเด็กหลานในครอบครัวตัวเองด้วยความรักใคร่จริง ๆ
“อื้อ มีท่านอาราชันอยู่ ฉันก็วางใจค่ะ ถ้าอย่างนั้นฉันไปโรงเรียนก่อนนะคะ ขากลับก็ขับรถช้า ๆ หน่อยนะคะ”
“ได้ ไปเถอะ!”