กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เวลาผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที ลู่เสียนฉือรู้สึกตึงเครียดจริง ๆ
อาจเป็นเพราะหากเป็นการสอบของตัวเอง เขาคงไม่ตึงเครียดขนาดนี้กระมัง!
โจวโหยวโผล่พรวดออกมาจากที่ไหนก็ไม่อาจทราบได้
“เหล่าลู่!”
“นายจะทำอะไร!”
ลู่เสียนฉือพูดด้วยความรำคาญใจ
“นายตึงเครียดเหรอ ดูไม่เหมือนนายเลยนะ!”
โจวโหยวเอ่ยเย้าแหย่
“หึ ๆ พูดเหมือนกับว่านายไม่ตึงเครียดอย่างนั้นแหละ!”
ลู่เสียนฉือก้มดูนาฬิกาข้อมือ น่าจะใกล้เลิกสอบแล้ว!