กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เป็นเช่นนี้ติดต่อกันสามวัน หลินรั่วและลู่ซุ่ยซุ่ยต่างก็วิ่งไปโรงงานทุกวัน
ตอนนี้ลู่ซุ่ยซุ่ยย้ายสมรภูมิจากเขตตากสมุนไพรไปยังฝั่งของเหยาเชี่ยนแล้ว
ทุกวันราวกับฉีดเลือดไก่ ตื่นตัวและอยากรู้อยากเห็นอะไรกันไปหมด
ในที่สุดก็ถึงวันเสาร์ซึ่งเป็นเวลาหยุดพักผ่อน ทั้งสองเตรียมตัวไปนั่งเล่นที่บ้านของอาเฝิง
“เสี่ยวหลิน ซุ่ยซุ่ย ถ้าอาเฝิงกับน้าหวงของพวกเธอว่างก็ให้พวกเขามานั่งเล่นที่บ้าน ตาแก่อย่างฉันไม่มีเวลาไปหรอกนะ รู้ใช่ไหม!”
ขณะพูด รอยยิ้มบนใบหน้านั้น... ก็แฝงความหมายอวดโอ้อย่างเต็มเปี่ยม
บ้านของอาเฝิงก็มีลูกชายคนโตคนหนึ่ง อยู่ในกองทัพเช่นกัน อายุไล่เลี่ยกับลู่เสียนฉือ นับได้ว่าหนุ่มแน่นอนาคตไกล ทว่า ไม่มีภรรยา