ตอนที่ 250 ยังมีขื่อมีแปอยู่อีกไหม?

ปลายเดือนสิงหาคม เวลาที่หลินเฉิงซงต้องกลับนครเซี่ยงไฮ้ใกล้เข้ามาแล้ว ทว่าก่อนหน้านั้น น้าหว่านกับเจิ้งเหวินจะเดินทางมาก่อน ถึงเวลานั้นทั้งสามคนค่อยเดินทางกลับไปพร้อมกัน

ทั้งสองคนลางานไม่ง่ายเลย นับไปนับมาอย่างเต็มที่ก็แค่ 7 วัน หักเวลาเดินทางไปกลับสี่วัน เอาเข้าจริงก็ได้อยู่บ้านแค่ราวสามวันเท่านั้น แต่ถึงจะเป็นอย่างนี้พวกเขาก็พอใจมากแล้ว

“พ่อ วันนี้พ่อไปรับน้าหว่านกับอาเจิ้งกับฉันนะ อาฉือจัดเตรียมรถไว้ให้แล้ว งานของเขาฉันเลยไม่อยากให้เขาต้องลางานน่ะ”

เช้าตรู่วันนี้หลินรั่วก็พูดกับหลินเฉิงซง

“ได้สิ หรือไม่พ่อไปคนเดียวดีกว่า ลูกอยู่บ้านดูแลเสี่ยวป่าวทั้งสามเถอะ”

หลินเฉิงซงคิดว่าให้คนแก่อย่างสองผู้เฒ่าอยู่บ้านดูแลเด็กสามคน คิดยังไงก็วางใจไม่ลง

“พวกเราดูแลไหว พวกเธอไปเถอะ!”

ผู้เฒ่าซุนไท่ไท่รีบเอ่ยปากขึ้นมาทันที