ตอนที่ 248 มีเงินกินเนื้อหมูหนึ่งจินแล้ว

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสายใยผูกพันระหว่างแม่ลูกหรือไม่ เจ้าตัวเล็กทั้งสามจึงช่างรู้ความ พอหลินรั่วตื่นขึ้นมาก็ส่งเสียงอือออขอหม่ำข้าวทันที

หลินรั่วให้นมพวกทารกเสร็จออกมาก็เตรียมตัวจะไป ผู้เฒ่าซุนไท่ไท่ก็ทำมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว

“ไม่เสียเวลากินข้าวหรอก มากินให้เสร็จก่อนค่อยไป!”

ในที่สุดหลินรั่วก็กินแผ่นแป้งผักไปสองชิ้น โจ๊กเนื้อหมูไม่ติดมันหนึ่งชาม ไข่ไก่หนึ่งฟอง ถึงได้รับอนุญาตให้ออกจากบ้าน

ดูเวลาแล้ว พอดีเป๊ะ ไปถึงประตูใหญ่ยังเหลือก่อนหกโมงอีกสองสามนาที

ไม่ต้องพูดถึงเลย ตอนเช้าอากาศเย็นสบายจริง ๆ

“แพทย์หลิน ไปกันเลย!”

หลินรั่วเพิ่งเตรียมจะลงจากรถเพื่อรอคน ก็ได้ยินเสียงของฉือเซี่ยดังขึ้น

ได้เลย ไม่ต้องลงจากจักรยานแล้ว เดินทางต่อทันที

“พวกเธอสองคนกินข้าวกันหรือยัง”