กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อลู่เสียนฉือไม่อยู่ ในที่สุดซ่งฉีก็ได้ปีนขึ้นมานอนบนเตียงของหลินรั่ว
“เสี่ยวรั่วรั่ว เธอว่าโลกใบนั้นเป็นเรื่องจริง หรือว่าโลกใบนี้เป็นเรื่องจริงกันแน่”
ยิ่งซ่งฉีอยู่ที่นี่นานขึ้นเท่าไร คำถามนี้ก็ยิ่งรบกวนจิตใจเธอมากขึ้นเท่านั้น
“จะไปคิดมากอะไรกัน ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน ที่นั่นก็คือเรื่องจริงทั้งนั้นแหละ”
“ทุก ๆ โลกต่างก็มีคนที่พวกเรารัก แค่ทำสิ่งที่ต้องทำในปัจจุบันให้ดีก็พอแล้ว”
คำถามนี้ใช่ว่าหลินรั่วจะไม่เคยคิด ใครเล่าจะบอกได้ว่าโลกในหนังสือจะต้องเป็นเรื่องหลอกลวงเสมอไป แล้วใครจะกล้ารับประกันว่า โลกใบก่อนหน้านี้จะไม่ใช่หนังสือเล่มหนึ่งกันล่ะ
เพราะฉะนั้นแค่ใช้ชีวิตในแต่ละวันให้ดีที่สุดก็เพียงพอแล้ว
“อืม เธอมีลู่เสียนฉือกับลูก ๆ อีกหลายคน ส่วนฉันมีเจียงสิง แล้วเดี๋ยวก็จะมีลูกเหมือนกัน”
“ดีจังเลย!”