กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่เสียนฉือกลับมาทั้งที หลินรั่วย่อมต้องลงครัวทำอาหารด้วยตัวเองอย่างแน่นอน
อย่าคิดว่าเธอจะดูไม่ออก ผู้ชายคนนี้ออกไปรอบหนึ่งผอมลงไปตั้งเยอะ
“ฉันทำกับข้าวเอง นายเป็นลูกมือให้ฉัน”
“ไก่ผัดพริกแห้ง ปลาต้มพริก ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน หมูเส้นผัดซอสปักกิ่ง ดีไหม?”
“เที่ยงวันกินแต่เมนูเนื้อแล้วกัน นายผอมลงไปหมดแล้ว”
ขอบตาของหลินรั่วแดงระเรื่อขึ้นมา
“ได้!”
ลู่เสียนฉือนั่งยอง ๆ ลงแล้วดึงตัวเธอเข้ามากอดอีกครั้ง
เขาจะไม่เข้าใจความตั้งใจของหลินรั่วได้อย่างไร
“เข้าฤดูหนาวแล้ว เนื้อแกะในมิติก็เอาออกมากินได้แล้วเหมือนกัน”