ตอนที่ 218 คุณทำให้ฉันคลอดลูกชายได้ไหม?

เช้าตรู่ต้นฤดูเหมันต์ แสงตะวันส่องผ่านม่านหมอกบาง สาดส่องลงสู่ผืนแผ่นดิน

หลินรั่วย้ายจากชั้นสองลงมายังห้องนอนก่อเตียงเตาที่ชั้นหนึ่งแล้ว

ยามตื่นขึ้นมาในตอนเช้า บนเตียงเตายังคงอุ่นสบาย

ตอนนี้ท้องยิ่งโตวันโตคืน เธอแทบจะใช้วิธีกลิ้งลงจากเตียงเตาโดยตรง หลังกินอาหารเช้าแบบง่าย ๆ เสร็จก็เตรียมจะออกข้างนอก

เช้าวันนี้เธอจะไปตรวจรักษาที่โรงพยาบาล ส่วนช่วงบ่ายจะไปเดินดูที่โรงงานยาสักรอบ

วันเวลาผ่านไปอย่างมีคุณค่าและเต็มเปี่ยมจริง ๆ

เฝิงหลานออกเดินทางไปรายงานตัวที่กองทัพตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว

ก่อนจากไป หลินรั่วได้เตรียมห่อสัมภาระขนาดใหญ่ไว้ให้เธอ ด้านในมีของกินที่เก็บไว้ได้นานและเวชภัณฑ์จำนวนหนึ่ง

ท้องไม่อิ่มก็ไม่เป็นไร ขอแค่อย่าอดอยากและไม่เจ็บป่วย นี่คงเป็นความต้องการขั้นพื้นฐานที่สุดของผู้ปกครองทุกคนที่มีต่อเด็กซึ่งอยู่ไกลบ้าน