ตอนที่ 182 ฟังดูสิ นี่ใช่คำพูดที่คนเขาพูดกันไหม?

จากเมืองจี้ถึงเมืองหลวงใช้เวลากว่า 6 ชั่วโมง คนขับรถฉีข่ายรู้ว่าหลินรั่วตั้งครรภ์ จึงตั้งใจขับให้ช้าลงเล็กน้อย

ตอนเที่ยงวัน ขบวนคนบนทางหยุดพักกินอาหารกลางวัน ซึ่งเป็นของที่หลินรั่วเตรียมไว้

ฉีข่ายรู้สึกว่านี่เป็นอาหารที่อร่อยที่สุดที่เขาเคยกินมาในชีวิตนี้

จริง ๆ แล้วหลินรั่วก็ไม่ได้เตรียมอะไรกันมาก แค่ซอสเนื้อกินคู่กับแผ่นแป้งต้นหอม

ซอสเนื้อสดหอม แผ่นแป้งต้นหอมนุ่มและเหนียวนุ่มเคี้ยวเพลิน ฉีข่ายกินรวดเดียวไป 6 แผ่น

พอกินเสร็จถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าตัวเองกินมากเกินไปแล้ว

“พี่สะใภ้ ฉัน ฉันกินเยอะเกินไปแล้ว!”

ฉีข่ายเกาหัวด้วยความเกรงใจ