กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอถึงหน้าประตูเขตบ้านพักครอบครัวทหาร หลินรั่วก็แยกย้ายกับเหยาเชี่ยน
“หมั่นโถวสองลูกนี้เธอเอาเอากลับไปกินเถอะ”
หลินรั่วหยิบหมั่นโถวที่ห่อกระดาษจากในตะกร้าสะพาย โยนใส่ลงในตะกร้าสะพายของเหยาเชี่ยนโดยตรง
“แพทย์หลิน ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก ฉันยังไม่ได้ให้เงินค่าอาหารกลางวันคุณเลยนะ!”
เหยาเชี่ยนพูดพลางรีบล้วงเข้าไปในตะกร้าสะพายเพื่อจะหยิบออกมาคืนให้เธอ
“เอาละ วันนี้เธอช่วยฉันไว้เยอะ รีบกลับไปเถอะ เจอกันวันจันทร์”
หลินรั่วพูดจบก็พาผู้เฒ่าซุนไท่ไท่ปั่นรถด้วยตัวเองเข้าไปในเขตบ้านพักครอบครัวทหาร
เหยาเชี่ยนมองหมั่นโถวในมือ ในใจเปี่ยมล้นด้วยความซาบซึ้ง
แม้ว่าเธอจะมีรายได้ทุกเดือน แต่การอยากกินธัญพืชขัดสีสักหน่อยก็นับเป็นการกินเลี้ยงแก้ขัด ที่กินมากที่สุดก็ยังคงเป็นธัญพืชหยาบ