ตอนที่ 135 นี่คนนะ ไม่ใช่ลาของกองการผลิต!

หลินรั่วผลักประตูเปิดออกก็ได้กลิ่นหอมของกับข้าวลอยมาแตะจมูกทันที

ที่แท้ความรู้สึกของการได้กลับบ้านมาแล้วมีข้าวอุ่น ๆ ให้กินเลยมันดีแบบนี้นี่เอง!

“อาฉือ เมื่อก่อนตอนที่กลับบ้านมาแล้วได้กินข้าวฝีมือฉันทุกวัน รู้สึกมีความสุขมากเลยใช่ไหมล่ะ”

หลินรั่วเอียงหน้าเอ่ยถามลู่เสียนฉือ

“อืม ใช่แล้ว!”

ลู่เสียนฉือยกยิ้มมุมปาก

หลินรั่วรีบเบือนสายตาหนี แล้วเข็นจักรยานเดินเข้าบ้าน

แม้จะนับไม่ถ้วนแล้วว่าใกล้ชิดกันจนไร้ระยะห่างไปกี่ครั้ง แต่ทุกครั้งที่เธอเห็นสายตาอันลึกซึ้งคู่นั้นของลู่เสียนฉือที่มองมา เธอก็ยังคงอดเขินอายไม่ได้อยู่ดี

“กลับมากันแล้วหรือ”

“ไปล้างมือแล้วมากินข้าวกันเถอะ!”