กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในตอนเช้าหลินรั่วถูกกลิ่นหอมปลุกจนตื่นด้วยความอยากอาหาร!
“อาฉือ หอมจังเลย!”
หลินรั่วเอ่ยขึ้นพลางกอดลู่เสียนฉือด้วยความงัวเงีย
“อืม พ่อน่าจะทำอาหารเช้าแล้วล่ะ”
“เอ๊ะ?”
“อ๋อ เกือบลืมไปเลยว่าที่บ้านมีคนเพิ่มขึ้นมาอีกคน”
“งั้นพวกเราตื่นกันเถอะ!”
ปากของหลินรั่วพูดไปอย่างนั้น แต่ร่างกายกลับซื่อตรงด้วยการนอนนิ่งไม่ยอมขยับ
ลู่เสียนฉือเห็นว่าเวลายังเช้าอยู่ จึงปล่อยให้เธอเกียจคร้านนอนอ้อยอิ่งอยู่บนเตียงต่อไป
สิบนาทีต่อมา ทั้งสองคนก็ลงมาชั้นล่าง