กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากเดินเล่นย่อยอาหารในลานบ้านตัวเองอยู่สองสามรอบ หลินรั่วก็ลากลู่เสียนฉือขึ้นชั้นบนทันที
“นอนแต่หัววันขนาดนี้เลยเหรอ”
ลู่เสียนฉือเอ่ยถาม
“ไม่ใช่แน่นอนสิคะ ฉันจะให้คุณลองของดีต่างหาก ยาตัวใหม่ที่ฉันเพิ่งพัฒนาขึ้นมา พวกอาการกระแทกชน ข้อเท้าแพลง หรือเคล็ดขัดยอกอะไรเทือกนั้น พอใช้แล้วจะเห็นผลดีมากเลยค่ะ”
ดวงตาของลู่เสียนฉือเป็นประกายขึ้นมา
สิ่งนี้ทหารของเขาต้องต้องการอย่างแน่นอน!
ความจริงตัวเขาเองก็ต้องการ เพียงแต่คนแรกที่เขานึกถึงยังคงเป็นทหารของตัวเองก็เท่านั้น
“ดีเลย ผมตั้งตารอเลยล่ะ”
“ขอบคุณนะภรรยา คุณเก่งกาจเกินไปแล้วจริง ๆ”
ลู่เสียนฉือเอ่ยชมจากใจจริง