ตอนที่ 113 หรือว่าหลินรั่วเกิดเรื่องแล้ว?

เถาซือหัวสบสายตาของหลินรั่ว ทำไมถึงมองเห็นความเวทนาอยู่หน่อย ๆ กันนะ!

เวทนาใครกัน ตาแก่อย่างเขาน่ะหรือ

เฮ้อ ช่างเป็นแม่หนูที่จิตใจดีจริง ๆ เชียว!

“ได้ มอบให้ผู้ชายของเธอจัดการ ไปกันเถอะ!”

เถาซือหัวตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

หลินรั่วไม่ได้พูดอะไรอีก เธอออกแรงลากเชือกเดินลงเขาไปอย่างสบาย ๆ

จู่ ๆ ก็พลันนึกถึงภาพตอนที่ลู่เสียนฉือลากหมูป่าในตอนนั้นขึ้นมา

ตลอดทางทั้งสองคนไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนัก หลินรั่วเห็นว่าค่อนข้างปลอดภัยแล้วจึงหยุดฝีเท้าลง

“คุณปู่เถา ท่านรอฉันตรงนี้นะคะ ขืนลงไปอีกเดี๋ยวจะเจอผู้คนเข้า คงไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ ฉันจะลงเขาไปเรียกคนมา ที่ตรงนี้ปลอดภัยมาก ท่านวางใจเถอะค่ะ!”

หลินรั่วกวาดสายตามองรอบ ๆ แล้วเอ่ยขึ้น