กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอลงมาชั้นล่าง ได้เห็นอาหารเช้า อารมณ์ของหลินรั่วก็ดีขึ้นมาหน่อย ให้อภัยเขาแล้วกัน!
ขณะที่ส่งลู่เสียนฉือไปทำงาน จูบก่อนไปทำงานก็ยังมีอยู่เช่นเดิม
“ภรรยา ของชิ้นใหญ่ ๆ ให้คนอื่นมาส่งนะ เธออย่าถือเอง จำไว้ล่ะ?”
ลู่เสียนฉือกำชับ
เขารู้ว่าหลินรั่วมีแรง แต่ไม่อยากให้เธอต้องใช้แรง
“อื้อ ๆ จำได้แล้ว อีกอย่างไปกับพวกพี่สะใภ้ พวกเขาก็ช่วยฉันอยู่แล้ว คุณไปเถอะ เที่ยงวันจะทำของอร่อย ๆ ให้กิน”
หลินรั่วโบกมือลาลู่เสียนฉือ
เธอต้องกลับไปเตรียมของที่จะเอาไปด้วย รอเดี๋ยวพวกพี่สะใภ้มาเรียก เธอก็ไปได้เลย
“ตกลง เที่ยงวันเจอกัน!”
หลินรั่วกลับถึงบ้านเพิ่งเก็บของเสร็จ พอดื่มน้ำไปคำหนึ่ง ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู