กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หวงอวี้หรงไม่ได้ปฏิเสธ เพราะปฏิเสธไม่ลงจริง ๆ!
“น้าหวงคะ ให้ค่ะ พวกนี้ดื่มตลอดฤดูร้อนนี้ก็พอแล้ว พอถึงฤดูใบไม้ร่วง ฉันค่อยให้ห่อยาชาอันใหม่กับน้าอีก!”
หลินรั่วยื่นไปถึงมือของหวงอวี้หรงแล้วอธิบาย
“อืม ขอบใจนะเสี่ยวหลิน”
“เธอรีบนั่งลงเถอะ น้าหวงจะคุยเรื่องจริงจังกับเธอ!”
หวงอวี้หรงยิ่งมั่นใจในความคิดที่จะดึงตัวหลินรั่วเข้าโรงพยาบาลมากขึ้นไปอีก!
“ได้ค่ะ น้าหวงพูดมาได้เลย!”
หลินรั่วยิ้มบาง ๆ พลางพูด
“เรื่องมันเป็นอย่างนี้ ชุดอาบน้ำยาสมุนไพรที่เธอให้ฉันมา เมื่อคืนฉันกับอาเฝิงของเธอก็ใช้แล้ว อาเฝิงของเธอเมื่อหลายปีก่อนตามตัวได้รับบาดเจ็บมาไม่น้อย แม้ภายนอกจะหายดีแล้ว แต่ก็ทิ้งบาดแผลภายในไว้ สรุปคือร่างกายรู้สึกไม่สบายตัวไปหมดทุกที่ แต่ก็บอกไม่ถูกว่าไม่สบายตรงไหน!”