กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไม่นานก็ถึงเวลาอาหารกลางวันแล้ว!
กับข้าวทางฝั่งหลินรั่วก็ทยอยทำเสร็จทีละอย่าง
“หอมจริง ๆ เลย นึกไม่ถึงเลยว่าน้องหลินจะฝีมือทำอาหารดีขนาดนี้!”
เหยียนลี่เอ่ยชม เธอฟันธงเลยว่าหมูตุ๋นซีอิ๊วที่พ่อครัวใหญ่ของภัตตาคารของรัฐทำยังไม่อร่อยเท่าที่หลินรั่วทำ
“นั่นสิ ฉันว่าพ่อครัวใหญ่ที่เมืองหลวงก็ยังทำไม่อร่อยเท่าหลินรั่วเลย!”
เสิ่นอิ๋งยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ย
คนอื่น ๆ นั้นไม่เคยไปเมืองหลวงมาก่อน แต่บ้านสามีของเสิ่นอิ๋งอยู่ที่เมืองหลวง ในเมื่อเธอพูดแบบนี้แล้ว ประกอบกับทุกคนต่างก็ได้กลิ่นกันหมด จึงไม่กังขาเลยแม้แต่น้อย!
“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพวกพี่ต้องกินกันเยอะ ๆ นะคะ!”
หลินรั่วชินกับคำชมแบบนี้ไปเสียแล้ว
“ได้เลย ๆ พวกเราไม่เกรงใจแน่นอน!”